Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΗΝ ΤΡΑΝΣΥΛΒΑΝΙΑ
Θες να παίξουμε μαζί;
Να είμαι το πρώτο βιολί;
Είσαι πολύ καλός.
Αν μου το είχες ζητήσει ευγενικά, θα είχες γλιτώσει όλο αυτό το θέατρο.
Να το ζητήσω τώρα;
Είναι λίγο αργά.
Στοπ!
Ποιο είναι το πρόβλημα τώρα;
Με ακούμπησε ξανά.
Συγχώρεσέ με, συγγνώμη.
-Σε ακούμπησε πάλι; -Ναι.
Θεέ μου! Εντάξει, πάμε, θα το αλλάξουμε.
-Έτοιμη; -Ναι.
Τον βλέπεις στους καθρέπτες, γυρνάς ξαφνικά...
Έρχεσαι μέσα, χώνεις το όπλο στην κοιλιά της,
αρπάζεις το κεφάλι της
και την πλησιάζεις αργά,
έτσι δεν θα ξέρω αν θες να τη σκοτώσεις...
ή να τη φιλήσεις.
Ναι;
Μπορώ να περάσω το όπλο ανάμεσα από τα στήθη της;
Όχι. Δεν μπορείς.
-Φοβάσαι, έτοιμη να κλάψεις. -Εντάξει.
-Πάμε πάλι. -Εντάξει.
Προσοχή!
Και... πάμε!
Αν με είχες ρωτήσει πρώτα,
-...θα σε είχα γλιτώσει... -Στοπ!
Τι... Είσαι τρελή;
Λες από μόνη σου στοπ;
Μας συγχωρείτε λίγο, παρακαλώ;
-Εντάξει. -Ευχαριστώ.
Πολ, μυρίζει η ανάσα του.
Δεν τον θέλω κοντά μου.
Τι;
Μυρίζει η ανάσα του.
Θεέ μου!
-Θα πάω λίγο έξω. -Όχι, μείνε, σε παρακαλώ.
Θα σε δω απόψε.
Δεν θα έρθω.
Απόψε στις οκτώ.
Ο σημερινός ιδιαίτερος καλεσμένος...
Ευχαριστώ.
...ένας από τους πιο ταλαντούχους και καινοτόμους Ρουμάνους βιολιστές,
ο Σεμπάστιαν Μιχαϊλόβ.
Σχέδια για τα Χριστούγεννα;
-Πότε; -Δεν εννοούσα απόψε, την παραμονή.
Τις επόμενες μέρες.
Στο σπίτι, τίποτα ιδιαίτερο.
Με ποιον;
Άρα δεν υπάρχει κάποιο ξεχωριστό άτομο στη ζωή σου τώρα;
Υπάρχει μια φράση που μου αρέσει του Σαιντ-Εξυπερύ.
Το δυναμώνεις, σε παρακαλώ;
-Φυσικά. -Ευχαριστώ.
Η αγάπη δεν είναι να κοιτάζουμε ο ένας τον άλλο,
αλλά να βλέπουμε μαζί προς την ίδια κατεύθυνση.
Έχετε ευχές για τους ακροατές μας;
Καλά Χριστούγεννα και...
ελπίζω να βρουν κάποιον να κοιτάζουν μπροστά το ίδιο μέλλον.
CĂRTUREȘTI
ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
Ναι, Πολ;
Σε παρακαλώ, μην αρχίζεις πάλι.
Σε παρακαλώ, μην επιμένεις.
Ακριβώς, είμαι το ξεροκέφαλο κοριτσάκι που λέει συνέχεια "Όχι".
Ναι, είναι ένα ευγενικό "Όχι".
Πολ, αν περάσω ακόμα ένα βράδυ με σένα και τη μητέρα σου...
Εντάξει, συγχώρεσέ με.
Δεν έχει σημασία άλλωστε.
Ναι, θα περάσω να πάρω τα ρούχα μου.
Με συγχωρείτε.
-Μην ανησυχείτε, θα τα βάλουμε πίσω. -Συγγνώμη!
Συγγνώμη.
Ξεχάσατε το κεφάλι.
Χίλια συγγνώμη.
Μην ανησυχείς, συμβαίνει.
Χαίρετε.
Αυτά είναι δικά σου.
Είσαι ηθοποιός;
Ναι.
Απάντησε το, αν είναι απελπισμένος.
Δεν σου έμαθε η μαμά σου ότι δεν πρέπει να αφήνεις έναν άντρα στις γιορτές;
Θα σημαδευτεί για πάντα.
Δεν σου έμαθε η μαμά σου ότι δεν πρέπει να κρυφακούς;
Θα ήταν περίεργο να σε καλούσα στη συναυλία μου;
Καπρίτσιο του Παγκανίνι.
Φυσικά και είναι περίεργο.
Θα χανόταν το μυστήριό σου.
Μην του απαντήσεις.
Έλα μαζί μου.
Πού να έρθω μαζί σου;
Οπουδήποτε.
Πού είναι το σκυλί σου; Το άφησες έξω στο κρύο;
Ναι, αλλά δεν είναι δικό μου σκυλί.
Ήταν του βιολιστή.
Θες να πάμε για ένα τσάι;
Ίσως.
Πού;
Στο σπίτι μου.
Μη γελάς!
Σε κάλεσα στο μέρος με το καλύτερο τσάι στον κόσμο.
Περίμενε ένα λεπτό.
Με άκουσες να χωρίζω και πέντε λεπτά μετά
με καλείς σπίτι σου για τσάι;
Ναι. Και πιστεύω ότι θα έρθεις.
Ναι; Γιατί;
Γιατί, αν δεν έρθεις,
όλη σου τη ζωή θα αναρωτιέσαι "Κι αν;"
Τα λες ωραία, αλλά δεν έχω πεισθεί ακόμα.
Θα μπορούσα και να μαγειρέψω.
Τι;
-Πεινάω αρκετά. -Οτιδήποτε.
Με λένε Σεμπαστιάν.
Απρίλια.
Απρίλια...
Θα περιμένουμε άλλα πέντε λεπτά.
ΜΠΡΑΣΟΒ
ΠΟΛ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ (7)
Να σε ρωτήσω τώρα;
Σταμάτα το λίγο.
Μιχάι, πρέπει να το ξαναγυρίσουμε.
Θέλω να αλλάξω πρωταγωνίστρια.
CLOSER
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ
Έλα, άσχημη.
Έλα, ξύπνα.
Ξέρω επτά νάνους που ρωτούν για σένα.
Έλα.
Η Χιονάτη ξυπνάει αφού τη φιλήσει ο πρίγκιπας.
Αυτό διορθώνεται.
Όχι!
Πρώτον, η Χιονάτη κοιμάται για μερικούς μήνες.
Κι όλοι την αφήνουν ήσυχη.
Οι νάνοι κι ο πρίγκιπας και...
όλοι.
Είμαι ψόφια. Θέλω να κοιμηθώ.
Έχει ζεστό νερό για σένα. Έλα, σήκω.
Θα σου φτιάξω τσάι, εντάξει;
Έχεις τρία λεπτά για να σηκωθείς. Έλα.
Απρίλια, θα κρυώσει το νερό.
Με άκουσες;
Τι είπα;
"Απρίλια, θα κρυώσει το νερό. Με άκουσες;"
Πότε σκοπεύεις να ξυπνήσεις, Απρίλια;
Τον Απρίλιο.
Την άνοιξη.
Όχι άλλο κρύο, φτάνει!
Αχ, αγάπη μου.
Μα τι συνέβη;
Ξέρω!
Κάποιος απήγαγε την κοπέλα μου!
Και την αντικατέστησε με ένα κακομαθημένο. Για να δούμε!
Σταμάτα, κρυώνω!
Όχι!
Είναι δικά της.
Γιατί είναι χρήσιμα αυτά;
Και...
αυτή η μεγάλη κοιλιά;
Πού χρησιμεύει;
Περίμενε!
Πού χρησιμεύει;
Πες μου!
Περίμενε!
Για να μπορείς να με αναγνωρίσεις,
αν ποτέ καταλήξουμε κουφοί και τυφλοί.
Και τα μάτια; Κι η μύτη; Και το στόμα;
Για να κοινωνικοποιούμαστε σαν ζευγάρι.
Και τα μαλλιά;
Για να σου πλέξω πουλόβερ με αυτά.
-Είναι δέκα παρά. -Δεν το πιστεύω!
Τι θέλεις;
Να μείνω με τον μπαμπά.
Θες να καθαρίσω το χιόνι από το αυτοκίνητό σου;
Για να μην ανησυχείς όταν θα βγεις έξω.
Γεια, φεύγω τώρα. Σ' αγαπώ!
-Κι εγώ σ' αγαπώ. -Εννοείται.
Στην αρχή, νόμιζα ότι έκανα λάθος.
Ρώτησα τον άντρα μου "Μπορεί να είναι αυτός;"
Σας άκουσα να παίζετε στη συναυλία, ήταν υπέροχα.
Μαγεύετε με το βιολί.
Ναι, ευχαριστώ.
Αν ανοίξω το παράθυρο στο σαλόνι μου, σας ακούω να παίζετε.
Ή να διδάσκετε.
-Ελπίζω να μην ενοχλώ. -Όχι, καθόλου.
Εγώ κι ο άντρας μου δεν ξέρουμε πολλά από μουσική,
αλλά έχουμε φίλους που είναι συνθέτες, παραγωγοί.
Λένε τα καλύτερα για εσάς.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ίσως να μας καλέσετε στην επόμενη συναυλία σας.
-Βέβαια, αλλά δεν θα γίνει σύντομα. -Γιατί;
Έτσι είναι η ζωή, υποθέτω.
Ας αφήσουμε τους τύπους. Είμαι η Ιρίνα, η γειτόνισσα.
-Σεμπαστιάν, ο γείτονας. -Ναι.
Να έρθεις για δείπνο αύριο το βράδυ.
-Βεβαίως. -Θα μιλήσουμε.
Τα λέμε, γεια!
Είναι έτοιμο;
-Είναι εντάξει; -Ναι.
Αντίο.
Κύριε!
Θέλετε να καθαρίσω το χιόνι από το κατώφλι σας;
Όχι, γιατί να το κάνεις;
Για να είναι καθαρό.
Καθαρό μου φαίνεται. Το χιόνι είναι καθαρό, σωστά;
Ναι, αλλά... όλοι θέλουν να το καθαρίσουν.
Εγώ όχι.
Αλλά... θα με μάθετε να παίζω βιολί;
Πες στους γονείς σου να έρθουν να μου μιλήσουν και θα το κάνω, εντάξει;
Αλλά... δεν υπάρχει κάποιος να το πω.
Ο μπαμπάς είναι...
Δεν ξέρω πού είναι.
Η μαμά είναι στην Ισπανία
κι εγώ με τη μικρή μου αδερφή ζούμε με μια θεία.
-Λες ψέματα. -Όχι.
Πότε ξεκινάμε;
-Δεν είπα ναι. -Θα πεις.
Τα λέμε. Γεια!
Γεια.
Ο πρίγκιπας Σεμπαστιάν, τρομαγμένος από το σκοτεινό δάσος,
αγκάλιασε το βιολί του και κοιμήθηκε.
Ενώ κοιμόταν, πολλές πυγολαμπίδες τον κύκλωσαν,
έχοντας ενθουσιαστεί με αυτό το όμορφο ξανθό αγόρι με το βιολί.
Κι όταν ο Σεμπαστιάν πήρε το βιολί του κι άρχισε να παίζει,
χρωματιστές μουσικές νότες εμφανίστηκαν...
Τι γίνεται, παιδιά;
-Καλά. -Καλά;
Μόλις μίλησα σε ένα ξωτικό που λέγεται Πράσινο Φύλλο
και μου είπε ότι θα φέρει παιχνίδια
στα παιδιά που θα κάτσουν ήσυχα στο έλκηθρο για τρία λεπτά τουλάχιστον.
Τι λέτε;
Τρία λεπτά, ναι;
Πάντα αναρωτιόμουν αν αυτά τα παιδιά που σε γνωρίζουν,
καταλήγουν πυρομανείς...
κατά συρροήν δολοφόνοι, τρανσέξουαλ.
Γιατί;
Τέτοια εντύπωση σου έκαναν οι νεράιδες;
Τρελαινόμουν για την Κοκκινοσκουφίτσα.
Τι κάνεις μετά τη δουλειά;
Χαίρομαι που ρώτησες.
Ήθελα να σε ρωτήσω αν θα με απέλυες αν έφευγα νωρίτερα σήμερα.
Έχω οντισιόν για έναν πρωταγωνιστικό ρόλο και με θέλουν πολύ.
Ναι, μου το έχεις πει και πριν αυτό, πολλές φορές.
Γιατί δεν πάμε να φάμε κάτι και μετά να σε πάω για χορό;
Ο Σεμπαστιάν θα με περιμένει για βραδινό.
Σου είπα ότι δεν έχω τα χρήματα σήμερα.
Είπες ότι θα έχεις τα χρήματα σήμερα.
Τι είναι αυτό;
Με έκανες να έρθω για το τίποτα;
Όχι, έπρεπε να είχες τηλεφωνήσει πρώτα.
Και τα υδραυλικά στο μπάνιο δεν έχουν φτιαχτεί ακόμα.
Τι περίμενες με τόσα χρήματα;
Πάτωμα από μπαμπού;
Θα σε πληρώσω σύντομα.
Ναι.
Αν δεν σε πειράζει, κάνω εξάσκηση.
Αλλιώς δεν θα κερδίσω στον διαγωνισμό. Κι αν όχι...
Δεν θα έχω χρήματα να πληρώσω το νοίκι. Είναι φαύλος κύκλος.
Είναι ευθεία γραμμή.
Χωρίς χρήματα, θα σου δείξω την πόρτα.
Άνοιξε την κωλόπορτα!
Εντάξει, Κλέα.
Αλλά δεν είναι έτσι.
Ο πατέρας σου...
δεν ήταν ο ήρωας...
που νόμιζες, Κλέα.
Στοπ!
Απρίλια.
Πολύ καλά. Πολύ!
Ευχαριστώ.
Αλλά...
πρέπει να πάρεις τηλέφωνο τον Πολ.
Εσείς οι δυο πρέπει να τα βρείτε.
Τι σχέση έχει αυτός με σένα;
Ο Πολ έχει σχέση με όλους.
Απρίλια...
Δεν μιλάω στον Πολ.
Ήταν πολύ κακός μαζί μου.
Δεν θα πάρω τον ρόλο αν δεν του μιλήσω;
Είναι συμπαραγωγός. Τι να κάνω;
Μη με κοιτάς έτσι.
Μίλα στον Πολ.
Απρίλια!
Τι κάνεις;
Θεέ μου, τρέμεις!
Τι τρέχει;
Πού ήσουν;
Απρίλια.
Απρίλια, σου μιλάω.
Απρίλια, γιατί δεν απαντάς;
Γιατί δεν σηκώνεις το τηλέφωνο; Σε παίρνω συνέχεια.
Μη σε νοιάζει το τηλέφωνο.
Πώς πήγε η οντισιόν; Ήσουν καλή;
Ο Πολ;
Μην κλαις.
Έλα, μην κλαις.
Σ' αγαπάω.
Αγαπιόμαστε, σωστά;
Γιατί κλαις; Επειδή κατέστρεψα την μπότα μου;
Κοίτα, βλέπεις;
-Τι κάνεις; -Βλέπεις;
Το βλέπεις;
Πάρτε κι αυτήν!
Πιο αργά!
Πάτησα ένα κομμάτι πάγου.
Πιο αργά!
Σταμάτα!
Τι κάνεις;
Μην είσαι χαζή!
Το νιώθεις εδώ, έτσι;
Όχι.
-Εδώ το νιώθεις; -Ίσως λίγο.
-Πιο ψηλά. -Ψηλά;
Θεέ μου, Σεμπαστιάν.
-Το νιώθεις εδώ; -Πιο ψηλά.
Εδώ;
Πιο ψηλά.
Κι άλλο.
Το νιώθω εκεί.
Σταμάτα! Δώσε...
Σταμάτα!
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Όχι, ευχαριστώ.
Είσαι καλός στο βιολί
ή το γρατζουνάς για να λες ότι είσαι καλλιτέχνης;
Δεν θέλω να περιαυτολογήσω αλλά...
ναι, θα έλεγα ότι είμαι αρκετά καλός.
Τότε γιατί είσαι φτωχαδάκι;
Τα λες ωραία, αυτό είναι σίγουρο.
Ας πούμε ότι η οικονομική κρίση δεν χαρίστηκε στις τέχνες.
Γνώρισα κάποιον χτες.
Πολ κάτι, τον έλεγαν.
Πολύ ευγενικός.
Μου έκανε καλή εντύπωση.
Κι επίσης, είναι όμορφος.
Ο Πολ είπε ότι θέλει αυτό το διαμέρισμα.
Θα μου δώσει όσα θέλω, δεν θα μένει εδώ.
Μπορώ να φέρω άλλους ένοικους αν θέλω.
Δεν έχεις εμάς;
Ο Πολ ήταν ξεκάθαρος. Άλλους... ένοικους.
Κατάλαβα.
Άρα; Πότε να φύγουμε;
Πιστεύεις ότι θα το έκανα;
Πήρα την κάρτα του και τον έστειλα.
Ο Πολ μού είπε ότι του έκλεψες το κορίτσι
κι ότι είστε κι οι δυο άφραγκοι τώρα.
Καταλαβαίνω ότι θυσιάζετε τα πάντα για την αγάπη σας. Τι να πω;
Οι ιστορίες αγάπης με συγκινούν...
μέχρι δακρύων.
Αν θες να θυσιαστείς, δεν πιστεύεις ότι πρέπει
να θυσιαστείς κι άλλο;
Θα σε πετάξω έξω, το ορκίζομαι.
Δεν είσαι ούτε παιδί μου, ούτε αδερφός μου...
ούτε εραστής μου...
Έλα στη θέση μου.
Μόλις το φτιάξω αυτό, θα σε πληρώσω.
Το παίζεις χαζός;
Είμαι τόσο άσχημη;
Όχι, κυρία. Αντιθέτως, θα έλεγα.
Απλά...
αγαπώ την Απρίλια.
Η αγάπη θέλει θυσίες, μικρέ.
Και μια σούπα δεν είναι μεγάλη θυσία.
Θες να περάσεις τα Χριστούγεννα στο πεζοδρόμιο;
Σκέψου το.
Τηλεφώνησέ μου αύριο και πες μου πότε θα περάσεις.
Όταν θα έχω τα χρήματα.
Φαίνομαι χαζή; Μου μιλάς σαν να είμαι ανόητη.
Δεν είναι για τα χρήματα, φαίνεται ότι δεν έχεις.
Και τη σαμπάνια, θα την αγοράσω εγώ.
Προσπάθησε να διαβάσεις αυτό, γλυκιά μου.
-Λάου. -Λάου;
Είναι Λάου Μπερ, γιατί είναι στα αγγλικά.
Λάου Μπερ.
Πήγαινε στον μπαμπά σου.
Τι κάνεις εδώ;
Ήρθα για να σου ζητήσω συγγνώμη.
-Θέλω μόνο να μιλήσουμε. -Άσε με ήσυχη.
Έχω κάτι για σένα.
Ένα καινούριο σενάριο.
-Ξέρεις πού να το βάλεις. -Μα είναι τέλειο για σένα!
Μίλησα στους γονείς σου.
Εκείνη με πήρε τηλέφωνο. Ανησυχεί για σένα.
Ναι, δεν έχω τηλέφωνο. Το έχασα.
Γιατί δεν πήρες άλλο;
Κοίτα, Απρίλια.
Απρίλια, ας μιλήσουμε για λίγο.
Αν δεν θες να παίξεις, εντάξει.
Αλλά θέλω τη γνώμη σου.
-Χαίρεται. -Γεια.
-Ποια είσαι εσύ; -Είναι η Κλάρα, η αδερφή μου.
Τι έχεις εκεί;
Αν έχεις κάτι γλυκό, θα είναι ήσυχη. Αλλιώς...
Θα είναι χάλια. Δεν θα κάνουμε μάθημα.
Ποιο μάθημα;
Μάθημα βιολιού.
Έτσι;
Πού είναι το βιολί σου;
Όχι! Αυτό είναι το βιολί μου.
Είναι δικό μου.
Τι, θα χάσει τη γυαλάδα του αν το γρατζουνίσω λίγο;
-Έχεις παίξει βιολί ποτέ; -Όχι.
Ξέρεις τις νότες;
Δεν θέλω νότες, θέλω να μάθω ένα ή δυο κάλαντα.
Μισό λεπτό.
Αυτό...
ήταν το πρώτο μου βιολί.
Άλλος ρόλος;
-Θεέ μου, Ρομπέρτ! -Συγγνώμη.
Με τρόμαξες.
Συγγνώμη, ξέρω ότι δεν επιτρέπεται, αλλά είναι ένα καινούριο σενάριο και...
Μην ανησυχείς, δεν έχει κόσμο άλλωστε.
Ευχαριστώ.
Τι κάνεις αύριο;
Σε παρακαλώ, μην αρχίζεις πάλι, Ρομπέρτ.
Τι;
Σε ρώτησα κάτι απλό και περιμένω μια απλή απάντηση.
Τι κάνεις αύριο;
Θα πάω σπίτι, όπως όλοι.
Μπορώ να έχω μία ή δυο ώρες από τον χρόνο σου;
Ο κόσμος είναι γεμάτος κορίτσια.
Συγγνώμη, αλλά δεν καταλαβαίνω την εμμονή σου με μένα.
Η αρραβωνιαστικιά μου έχει την ίδια σιλουέτα
κι ήλπιζα ότι θα με βοηθούσες να διαλέξω κάποια πράγματα για εκείνη.
Και δεν την ερωτεύτηκα γιατί έχετε την ίδια σιλουέτα.
Ερωτεύτηκες;
Χαίρομαι για σένα.
-Ευχαριστώ. -Αλήθεια χαίρομαι.
Πώς τη λένε;
-Ιουλία. -Ιουλία.
Σκέφτηκα ότι έπρεπε να 'ναι 3 μήνες μετά για να μπορέσω να σε ξεχάσω.
Είναι...
Εκπλήσσομαι που δεν έχεις ηχογραφήσει κάτι ακόμα.
-Κάτι πρέπει να κάνεις. -Ναι;
Η γιαγιά μου ήταν φίλη με τον Γκριγκόρι Βεντούρα.
Δεν ξέρω, κάτι.
Ναι, είναι αλήθεια.
Είχα τον ρόλο της Τζούλια Ρόμπερτς.
Ναι;
-Να σου φέρω λίγη σάλτσα. -Ευχαριστώ.
Περίμενε.
Ευχαριστώ.
Είδες;
Τι;
-Σεμπαστιάν, πιο σιγά! -Λευκό ή κόκκινο;
Κόκκινο.
Σταμάτα!
-Δεν θέλω. -Φάε. Σε παρακαλώ, φάε.
-Φάε λίγο. -Πάρε.
Έι.
Λες να κλέψουμε λίγο για το σπίτι;
Βάλε λίγο εδώ.
Βάλε λίγες φτερούγες εδώ μέσα.
Δεν το πιστεύω.
Είναι το παράθυρό μας.
Πόσα δωρεάν σόου τους προσφέραμε από τότε που μετακομίσαμε.
Ευχαριστούμε. Περάσαμε... πολύ ωραία.
Ναι, ήταν πολύ όμορφο βράδυ.
Το οποίο δεν τελείωσε.
Δεν ξέρω, πρέπει να φύγουμε.
Αποκλείεται! Θα δούμε ταινία.
Peindre ou faire l'amour?
Θέλεις να μείνουμε;
Όχι.
Και το έχω ήδη δει.
Ναι; Και;
Πρέπει να φύγουμε, ξυπνάω νωρίς αύριο και...
Κάποια άλλη στιγμή.
Φυσικά, κάποια άλλη στιγμή.
Καλά, να σας φιλήσω.
Την επόμενη φορά, θα έρθετε σε εμάς.
Ναι.
Κρίμα που δεν θα μείνετε για μπράντι.
Ευχαριστούμε.
-Θα τους πάω μέχρι έξω. -Ναι.
Τι φόρεμα φορούσε η ανώμαλη!
Γιατί ήθελες να φύγουμε;
Περνούσα ωραία, θα καθόμουν κι άλλο.
Ναι;
Δεν έχεις δει το "Peindre ou faire l'amour";
Ποιο;
Περί τίνος πρόκειται;
Είναι για...
ένα ζευγάρι που μετακομίζει στην επαρχία και...
Τι; Γιατί γελάς;
Και γνωρίζουν ένα νεότερο ζευγάρι...
Και;
Και... αυτοί...
Αυτοί... Μεταξύ τους;
Περίμενε.
Μας είδαν.
Μπήκες στον πειρασμό, έτσι;
Εγώ;
Έλα, μικρέ.
Έλα, μικρέ, δεν θα σε φάω.
Δεν έχει νόημα.
Έλα και θα βρούμε μια λύση μαζί.
Σε μια ώρα, εντάξει;
Έλα.
Είμαι σίγουρη ότι θα τα βρούμε.
Σε περιμένω.
Είναι καινούρια συνήθεια;
Σκεφτόμουν.
Αν δεν θέλεις να έρθεις στον κόσμο μου...
θα έρθω εγώ στον δικό σου.
Δεν είναι ο κόσμος μου, Πολ.
-Τι είναι τότε; -Μια χάλια δουλειά,
στην οποία με έσπρωξες.
Άκου, θέλω να κάνω αυτήν την ταινία.
Και μόνο εσύ μπορείς να παίξεις τον ρόλο.
-Θα το σκεφτώ. -Μα δεν υπάρχει χρόνος.
-Ορίστε, πάρε αυτό. -Πολ!
Η μαμά σου με έχει τρελάνει. Μου τελειώνουν τα ψέμματα.
Δεν θα το πάρω.
Για να με πάρεις να μου πεις, αν θα κάνεις την ταινία.
Δεν είναι δώρο.
Κουράστηκα να είμαι ο γραμματέας σου.
Τι τρέχει, καλέ μου; Φεύγεις;
Δεν ήμουν σίγουρος ότι είχα τη σωστή διεύθυνση.
Τη σωστή είχες.
Τι λες;
Εξαιρετικό.
Το έγραψα για σένα.
Τι είπες στους δικούς μου;
Άκου, Απρίλια, δεν θέλω να τσακώνομαι.
Ξέρω ότι...
έκανα κάποια...
πράγματα.
Αλλά τα έκανα γιατί...
δεν άντεχα στη σκέψη ότι σε έχασα.
Δεν φοβάμαι να το παραδεχτώ.
Σε αγάπησα πολύ.
Και δεν μπορούσα να δεχτώ...
ότι τελείωσαν όλα.
Ξέρεις πώς θα πάει, Σεμπαστιάν;
Είμαι μεγάλη και ξέρω από αυτά.
Για λίγο, θα χαζεύετε ο ένας την ομορφιά του άλλου το πρωί.
Μετά, η πείνα, το κρύο, τα χρέη και όλο αυτό θα γίνει λιγότερο ρομαντικό.
Ξέρω τι σκέφτεσαι.
Κοίτα την αγελάδα που προσπαθεί να μου την πέσει.
Πώς θα φύγω χωρίς να την αγγίξω
και χωρίς να την ενοχλήσω;
Παραδέξου ότι αυτό σκεφτόσουν.
Σκεφτόμουν ότι άφησα τον φούρνο αναμμένο και...
Καλό.
Ειλικρινά;
Διάβασες τη σκέψη μου.
Εκτός από την "αγελάδα",
όλα τα άλλα τα πέτυχες.
Δεν με είπες "αγελάδα";
-Όχι. -Πώς με είπες;
Δεν με σκέφτεσαι σαν την κα Ανταμέσκου.
Άρα, όχι αγελάδα...
-Γουρούνα; -Αράχνη.
-Έτσι σε είπα. -Αράχνη.
Ναι, νιώθω σαν ένα άτυχο κουνούπι που πιάστηκε σε τεράστιο ιστό αράχνης.
Αλλά δεν είναι τόσο άσχημα.
Έλα.
Πιες, Σεμπαστιάν. Μην είσαι κακόκεφος, δεν θα λύσει τίποτα.
Ξέρεις, βασικά, προσπαθώ να σώσω τη σχέση σου με το κορίτσι σου.
Τότε γιατί πιστεύω το ακριβώς αντίθετο;
Γιατί είσαι πολύ νέος και δεν βλέπεις τη συνολική εικόνα.
Ας πούμε ότι απόψε με στέλνεις στον διάολο,
κι αύριο,
σε πετάω έξω μαζί με τη φιλενάδα σου.
Πόσο νομίζεις ότι θα αντέξετε
καθαροί κι αγνοί, χωρίς στέγη;
Αν δεν το κάνεις εσύ, θα το κάνει αυτή, χαζέ.
Πιστεύεις ότι είναι σωστό
να θυσιαστεί εκείνη;
Πιστεύεις ότι είναι γενναία πράξη αγάπης;
Αν αγαπιέστε, όπως λες, ένας από σας
θα πρέπει να ρισκάρει για να...
προστατέψει τον άλλον.
Θέλεις να είναι εκείνη;
Όσο για μένα, Σεμπαστιάν...
τα πράγματα είναι απλά.
Ξέρω ότι μπορώ να προσφέρω στον εαυτό μου...
στιγμές που να θυμίζουν αγάπη.
Όπως προσφέρω στον εαυτό μου πράγματα, για παράδειγμα τρουφάκια...
χαβιάρι, σαμπάνια.
Ορκίζομαι, ότι αν μπορούσα, θα το είχα κάνει.
Θα πρέπει να βρεις νέους ένοικους αύριο.
Εγώ απλά...
δεν μπορώ.
Αν απλά δεν μπορείς...
τι είναι αυτό;
Ρετσίνι.
Για το βιολί μου.
Ρετσίνι!
Έχεις αλλάξει όντως τόσο πολύ;
Η απουσία σου με άλλαξε.
Αν το ήξερα, θα σε είχα αφήσει νωρίτερα.
Τι συμβαίνει;
Κάτι ένιωσα.
Παρακαλώ.
Λάθος συναγερμός.
Νόμιζα ότι πάθαμε λάστιχο.
Το τελευταίο που θέλαμε. Τι έγινε;
Τίποτα.
Πάμε, σε παρακαλώ.
Φίλε, είσαι το κάτι άλλο!
Λάδωσες για το δίπλωμα σου!
Après vous.
Φαίνεται το βρακί σου. Σταμάτα. Βλέπει ο κόσμος.
-Βοήθεια, παρακαλώ. -Θα σε βοηθήσω. Ορίστε!
Όλα με τη μία!
-Ξέρεις με τις πτώσεις... -Ξέρω, φυσικά!
Δεν έχεις έρθει ποτέ σπίτι μας;
Έλα, άνοιξε.
Πού ήσουν;
Με πήρε τηλέφωνο ο Νταν. Έχει ερωτικά προβλήματα πάλι.
Πότε ήρθες;
Μόλις τώρα.
Πού ήσουν;
Η Μόνα με κάλεσε για καφέ.
Είχε ερωτικά προβλήματα.
Γιατί δεν τους γνωρίζουμε;
Θα ήταν ωραίοι μαζί.
Έχεις πιει.
Λίγο.
Πάω στην τουαλέτα.
Θα σε περιμένω.
ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ
ΦΟΡΕΜΑ 400 ΛΕΟΥ
Φύγε! Τώρα, γρήγορα.
Άδεια; Έλα.
Φύγε, έλα.
Φύγε, γρήγορα.
Κι εσείς.
Μάζεψε τα και φύγε.
Έι!
Τι κάνεις; Παίζεις όπου θέλεις;
Βγάζεις λεφτά στο σημείο μας;
Πάρε την κιθάρα του.
Παιδιά! Αφήστε τον, είναι μαζί μου, τον ξέρω!
-Αν τον δω ξανά, θα του σπάσω τα δόντια. -Δεν θα σας ενοχλήσει ξανά.
Ήρεμα.
Ευχαριστώ.
Πάρε τα λεφτά.
Εδώ, δεν μπορείς να παίζεις όπου θέλεις.
Τα σημεία είναι καθορισμένα.
Το έσπασαν;
Είσαι τυχερός.
Ναι, δεν έπαθε τίποτα.
Είσαι εντάξει;
Ναι, σ' ευχαριστώ.
-Μπορείς να περπατήσεις; -Ναι.
Πάρε το σκυλί να σε φυλάει μέχρι να φτάσεις σπίτι.
-Όχι, δεν χρειάζεται. -Άκου με, είναι καλύτερα έτσι.
-Ο Μότσαρτ θα γυρίσει, ξέρει την πόλη. -Ο Μότσαρτ;
Ο Μότσαρτ.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Να προσέχεις.
Μήπως να τρώγαμε κάτι;
Ρομπέρτ, δεν έρχομαι.
Ελπίζω να μη σε πειράζει. Θα πάω σπίτι.
Καλά Χριστούγεννα!
Η Ιουλία σου είναι τυχερό κορίτσι.
Η Ιουλία μου δεν υπάρχει, Απρίλια.
Σε αγάπησα από την ώρα που μπήκες στο μαγαζί μου.
Προσπάθησα, δεν μπορούσα να κοιτάξω άλλη γυναίκα. Δεν μπορούσα.
-Θέλω να τα κρατήσεις. -Ρομπέρτ!
Δεν σημαίνουν τίποτα. Πες ότι είναι χριστουγεννιάτικο μπόνους.
Σε παρακαλώ, κράτα τα πράγματα που διάλεξες.
Δεν μου οφείλεις τίποτα, ορκίζομαι.
Με ενοχλεί να σε βλέπω να φοράς...
Δεν ξέρω πώς το αντέχει ο Σεμπαστιάν. Τι άντρας είναι;
Είναι ο άντρας που λατρεύω, Ρομπέρτ.
Απρίλια!
Καλά Χριστούγεννα.
Τι συμβαίνει, αγάπη μου;
Γιατί κάθεσαι στο σκοτάδι;
Σεμπαστιάν!
Αγάπη μου, τι έγινε;
Θεέ μου, Σεμπαστιάν!
Αγάπη μου, τι έγινε;
Τι συμβαίνει;
Κέρδισες το τζόκερ;
Τι;
Όχι...
Όχι, αυτά είναι από...
Είναι μεγάλη ιστορία.
Πες μου τι έγινε.
Ναι, μαμά;
Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Θα σε πάρω αργότερα.
Έμπλεξες σε καβγά;
Γιατί δεν μου μιλάς;
Σε είδα με τον Ρομπέρτ στο μαγαζί.
Σε είδα να γελάς μαζί του.
Δεν υπήρχε τίποτα μέσα σου από μένα, Απρίλια.
Και κατάλαβα ότι μπορώ να ζήσω χωρίς να σε δω ξανά.
Έτσι νομίζεις;
Μπόρεσα να κοιμηθώ δίπλα σου
αφού σε είδα να φιλάς τη Μαντάμ Ανταμέσκου.
-Αν αυτή είναι η δικαιολογία σου... -Δεν είναι δικαιολογία, Σεμπαστιάν!
Αν το σκεφτώ, δεν...
έχω δικαιολογία που ζω έτσι δύο χρόνια τώρα.
Που ζεις έτσι...
Νόμιζα ότι αυτά ήταν τα πιο όμορφα χρόνια μας.
Ίσως για σένα.
Εγώ έχασα τα πάντα αυτά τα δύο χρόνια.
Κορίτσια με λιγότερο ταλέντο έπαιζαν στα καλύτερα θέατρα
κι έπαιρναν βραβεία στη Βενετία και στις Κάννες.
Πριν σε γνωρίσω, δούλευα σκληρά για να φτάσω κάπου.
Άφησα τους γονείς μου να μετακομίσουν σε άλλη ήπειρο για να...
καταφέρω κάτι μόνη μου και κοίτα πού κατέληξα!
Πού κατέληξες;
Με σένα, που με κερατώνεις και δεν με εμπιστεύεσαι...
Θεέ μου, πόσο ανόητη ήμουν.
Όχι τώρα, Πολ.
Θα σε πάρω μετά.
Ο Πολ.
Ο Πολ πάλι.
Είσαι ένα όμορφο κορίτσι που τα έφτιαξε με έναν μεγάλο σκηνοθέτη.
Αυτό είναι.
Είσαι δική του.
Είσαι το δημιούργημά του.
Επέτρεψες στον εαυτό σου...
να παίξεις με την αλήθεια και την αληθινή αγάπη για λίγα χρόνια.
Αυτό είναι.
Τελείωσε.
Πάρε τα παιχνίδια σου και φύγε.
Στον Ρομπέρτ.
Στον Πολ.
Και στους δυο, αν θέλεις.
Εντάξει, Σεμπαστιάν.
Αυτό ήταν.
Ελπίζω να τα πας καλύτερα από δω και πέρα.
Θες να σου πω τι σημαίνει σκληρή δουλειά, Απρίλια;
Ξέρεις πώς είναι να μελετάς 10 ώρες τη μέρα από τότε που ήσουν πέντε;
Να βλέπεις τα άλλα παιδιά να παίζουν έξω...
κι εσύ να μην κλοτσάς ποτέ την μπάλα;
Δεν δούλεψες.
Εγώ ήμουν χιλιόμετρα μακριά από τους ανόητους που τώρα δίνουν
συναυλίες σε όλον τον κόσμο.
Αλλά φτιάχνω σούπες για τη Χιονάτη.
Δεν το μετανιώνω.
Ήταν τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής μου.
Ξέρω ότι είσαι πολύ καλός βιολιστής.
Ελπίζω να τα πας καλύτερα από δω και πέρα.
Απρίλια, τι κάνεις;
-Πώς είσαι, μικρή; -Καλά, κα Καρολίνα, καλά.
-Τι έπαιζε σήμερα; -Το "Closer" αλλά σχεδόν τελείωσε.
-Πεθαίνει, μετά χειροκροτούν. -Ναι;
Κι εσύ πώς τα πας;
Καλά, απλά...
Θέλω να σας ρωτήσω κάτι, με όλο το θάρρος.
Μπορώ να μείνω εδώ απόψε;
Έχασα το κλειδί μου και...
Ο Σεμπαστιάν παίζει στο Λονδίνο...
και δεν έχει νόημα να σπάσω την πόρτα.
-Ναι, φυσικά. -Ναι;
Φυσικά, ό,τι θες.
Ευχαριστώ, σας το χρωστάω.
Η κα Καρολίνα είπε ότι δεν έχεις μέρος να μείνεις.
Γιατί τόσο λυπημένη, ψιψίνα;
Είναι η πρώτη μας νύχτα χώρια.
Έλα.
Θα θρηνήσεις λίγο ακόμα...
και μετά θα πιάσουμε δουλειά.
Αύριο ξεκινάμε τα γυρίσματα.
Κατάφερες να διαβάσεις το κείμενο;
Μ' αρέσει που έχεις μακριά μαλλιά.
Κι αν...
η καλύτερη επιλογή για...
Το πουλόβερ που θα πλέξω.
Τι;
Άσε με μόνο!
Πώς ξέρεις ότι είμαι το κορίτσι του Σεμπαστιάν;
Σε είδα πολλές φορές.
Κι όταν έκανα το πρώτο μου μάθημα.
Ο κος Σεμπαστιάν είναι καλός άνθρωπος.
Προβλήματα;
Ναι.
Είναι δύσκολο.
Ξέρω πώς είναι η αγάπη.
Ερωτεύομαι γρήγορα.
Μόλις μπω σε καινούρια τάξη, ερωτεύομαι ένα κορίτσι.
Άλλαξα τρία σχολεία φέτος μόνο.
Είναι ωραίο να αγαπάς αλλά...
σε κόβει στα δυο.
Θέλεις έναν καφέ;
Όχι, ευχαριστώ.
Πρέπει να ξεκουραστώ λίγο. Έχω δουλειά αύριο.
Τι δουλειά;
Ένα γύρισμα.
Μπορούμε να έρθουμε; Θα είναι ωραία.
Δεν γίνεται.
Βασικά, ξέρεις τι;
Μπορείτε να έρθετε. Γιατί όχι;
Δεν κοιμόσουν;
Έχουμε δουλειά αύριο, δεν ξέρω αν μπορούμε.
Τι έχετε;
Περιμένουμε τη μαμά.
Τι ωραία.
-Από πού έρχεται; -Από την Ισπανία, αλλά...
δεν ξέρουμε αν θα έρθει.
Καθόμαστε εδώ...
τρία χρόνια τώρα.
Το Πάσχα...
Τα Χριστούγεννα...
Στις γιορτές, συνήθως.
Δεν χρειάζεται.
Πού είναι το γύρισμα; Ίσως να έρθουμε.
Ούτε φέτος ήρθε.
Μαμά!
Έξω.
Όλοι έξω!
Πήρα το πρόγραμμα.
Ευτυχώς, δεν υπάρχει διάλογος εδώ.
Θα ξεκινήσω με το τέλος;
Ναι.
Με σκοτώνεις την πρώτη μέρα;
Φυσικά.
-Πάω στο καμαρίνι. -Κάθισε κάτω.
Πρέπει να κόψεις τα μαλλιά σου.
Γουλί.
Γιατί να ξυρίσω το κεφάλι μου;
Είναι καταδικασμένη να πεθάνει, τώρα θα της ξυρίσεις το κεφάλι;
Πάει πολύ, δεν θα το κάνω.
Άκου, η ιστορία είναι στο κεφάλι μου.
Τη δημιούργησα...
Την αιτιολογώ, της δίνω ζωή.
Κάνεις ό,τι σου λένε.
Ναι;
Αν δεν το κάνεις, σταματάμε το γύρισμα...
και αύριο πρωί, θα βρω δέκα ηθοποιούς
πρόθυμες να ξυρίσουν το κεφάλι τους.
Υπάρχει συμβόλαιο στο καμαρίνι σου. Είναι αρκετά λεφτά.
Ή ίσως θέλεις να γίνεις πάλι η Χιονάτη σε μαγαζί με παιχνίδια.
Θέσεις, όλοι!
Γυρίζουμε!
Ένα λεπτό.
Δάσκαλε!
Ψάχνεις την Απρίλια;
Ξέρω πού είναι.
Γυρίζουμε.
Άντε λοιπόν, κόψ' τα.
Τελείωσε.
Έπαιξες με την αλήθεια και την αληθινή αγάπη για λίγα χρόνια.
Είσαι δική του.
Είσαι το δημιούργημά του.
Ως εδώ ήταν.
Συγγνώμη.
Απρίλια!
Αγάπη μου, τι έγινε εδώ;
Αγάπη μου, τι έγινε;
Δεν το εξηγούν σαν να μην έχεις ιδέα!
Το εξηγούν λες και ξέρεις ήδη, αλλά θες να το κουβεντιάσεις λίγο.
Τι είναι αυτό;
Τσουρέκι! Είναι πολύ καλό, αγάπη μου, είναι...
Ούτε τα καλύτερα εστιατόρια δεν το πετυχαίνουν κάθε φορά.
Το δικό σου είναι καλό.
Αλήθεια, είναι το καλύτερο...
ωμό τσουρέκι που έχω φάει.
Ορίστε, φάε λίγο.
Είναι πολύ χάλια.
Θέλεις να ακούσεις καλά νέα;
-Όχι. -Έλα.
Μίλησα στην ιδιοκτήτρια στο τηλέφωνο
και δεν θα πληρώσουμε νοίκι για έναν χρόνο.
Δεν έκανα τίποτα, αλήθεια. Το ορκίζομαι!
Δεν ξέρω γιατί.
Τι λες;
Δεν είναι τέλειο;
Έλα εδώ.
Για να σου φτιάξω τη διάθεση.
-Ο Νταν κι η Μόνα. -Το ξέχασα!
Περίμενε λίγο.
Δεν το πιστεύω.
-Γεια, Ντάνι. -Τι γίνεται, παιδιά;
Κοίτα, ήθελα να σου πω...
Εμπρός;
Η μαμά μου είχε κάτι έκτακτο, έσπασε ένας σωλήνας στο μπάνιο
και πήγα να τη βοηθήσω.
-Είμαι στην πόρτα σου. -Είσαι ήδη εκεί.
Ναι. Δεν μπορούσες να πάρεις λίγο νωρίτερα;
Σε πειράζει να δεχτούμε την πρόσκλησή σας και να έρθουμε στο δικό σας;
Αχ, φίλε. Εντάξει. Πότε;
Σε δέκα λεπτά.
-Εντάξει, θα είμαστε στο σπίτι σε δέκα. -Ίσως 20;
-Όχι 20. -Εντάξει, καλά...
Τα λέμε σε μισή ώρα.
Πρόσεχε μην τους χάσεις.
Μη σε νοιάζει. Φρόντισα να μη φύγουν.
Πλήρωσα το νοίκι τους για έναν χρόνο. Περίμενε, όχι!
Σειρά μου.
Κοίτα αυτό. Εκεί! Κοίτα!
Αλεύρι;
Φτωχοί και όμορφοι.
Υποτιτλισμός: Θεμιστοκλής Γαλανάκης